Vertraging? Zou de jaren 80-tiener verbaasd mompelen, languit op zijn bed liggend, een tennisballetje tegen de muur gooiend, terwijl de top 40 uit zijn cassetterecorder schalt.
Vertraging? Zou de jaren 80-moeder fronsend zeggen, opkijkend van haar breiwerk. De aardappelen voor vanavond al geschild, de lunch al klaargezet voor als de kinderen zo uit school komen voor hun middagpauze.
Vertraging. Zo’n woord dat in de jaren 80 totaal niet van betekenis was. Oh, er had toen vast ook wel eens een trein vertraging, maar dan haalde je je schouders op en las je verder in je boek.
Maar vandaag de dag zitten onze agenda's propvol en zijn we allemaal als een malle aan het rennen voor de trein, en uit ons werk naar de opvang en 'oh de boodschappen zijn nog niet gedaan, wat moeten we in hemelsnaam eten vanavond, heb jij tijd om wat te halen onderweg?'
Maar we zijn er ons gelukkig van bewust. De mindfulness coaches draaien big business. Naarstig zoeken we naar een vorm van vertraging. We hebben behoefte aan meer ‘echt contact’. Meer tijd. Minder op onze telefoon. Maar we zoeken de oplossingen toch ook weer daar, via die telefoon, via die socials, waar we worden belaagd met oplossingen met allerhande bijbedoelingen.
Maar eigenlijk is het helemaal niet zo ingewikkeld. Ik heb één eenvoudige tip voor je. Meerdere vliegen in één klap: schrijf weer eens een brief of kaart aan iemand. Zo simpel is het.
En jazeker, mijn oplossing heeft ook zo zijn bijbedoelingen: natuurlijk wil ik heel graag dat je kaarten in mijn shop koopt. Dat is de reden dat ik deze shop überhaupt geopend heb natuurlijk. Omdat ik graag mijn tekeningen de wereld in stuur, letterlijk en figuurlijk. Maar óók omdat ik echt geloof dat wanneer we weer meer kaartjes aan elkaar gaan sturen met zijn allen, de wereld er weer een stukje mooier uit zal zien.
Toen ik afgelopen oktober 44 werd, schreef ik brieven aan mijn gasten om ze uit te nodigen voor mijn jaren 80 rolschaatsfeestje. Ik schreef brieven op Diddl postpapier en was weer helemaal terug in die goeie ouwe tijd.
En ja: het kostte me behoorlijk wat tijd om die brieven te schrijven. Maar: het was de tijd en de energie zó waard. Want wát was dát leuk! Om die tijd ook gewoon te némen, stil te staan bij een dierbaar persoon, terug te denken aan wat we allemaal samen meegemaakt hadden, herinneringen op te halen en kleinigheidjes te delen. Zoals je dat vroeger deed in brieven aan je opa en oma, in brieven aan je pénvriendinnetjes! Wat een heerlijk tijdverdrijf, brieven schrijven met geurpennen, en de boel versieren met stickers en PS-jes (PS: denk jij ook dat Paul op Esther is..?)
En minstens net zo leuk was: ik kreeg vervolgens ook weer allemaal brieven terug! Ik was het bijna vergeten, dat vreugdegevoel als er post voor je in de brievenbus zit. Échte post, geen pakketjes van Bol, maar daadwerkelijk met de hand geschreven kaarten en brieven. Met aandacht door iemand opgeschreven. Voor jou. Iemand die de tijd voor je genomen heeft. En ik merkte aan de inhoud van de brieven dat de schrijvers ervan ook echt plezier hadden in het weer eens een brief te schrijven.
Wat een eenvoudige manier van vertragen. En wat een hoop plezier, in de vorm van welgemeende offline aandacht.
En dan is het natuurlijk leuk om ook echt mooie, met liefde en aandacht gemaakte kaartjes te sturen. Welkom in mijn webshop ;-).
Reactie plaatsen
Reacties